Dutch trashures
Vuilnis op de bevroren Rozengracht - foto Frits Weeda, 1963. Gemeentearchief AmsterdamDumpster divingOpkoper - Het Leven, 1925


Een morgenster,


zo noemen ze iemand die in de late en vroege uurtjes de straat langsgaat om 'waardevolle' dingen op te duikelen bij het vuil.
Tegenwoordig is ook de term stadsjutter in zwang. Zelf noem ik me gekscherend een straatarcheoloog. Voorzichtig maak ik de gevonden schatten schoon, kalefater ze op en presenteer ze in hun nieuwe glorie.

Elk voorwerp vertelt zijn eigen verhaal.

Typecasting

Hoe lang duurt het tot iets cultureel erfgoed wordt? Wanneer is het geschiedenis?
Tegenover Artis, in de Henri Polaklaan, vond ik onlangs een paar productiemappen van de jeugdserie Duel in de diepte en de speelfilm Mijn zuster de negerin (naar het boek van Cola Debrot). Met een film- en geluidband, locatie- en adreslijsten, muziekoverzichten, crewlists en nog veel meer.

Bijzonder zijn de meer dan 100 castingsfoto’s, die in 1978/79 in opdracht van filmregisseur en -producent Dirk Jan Braat op Curaçao en Aruba zijn gemaakt. Het zijn niet alleen de kleding en kapsels die je bijna 40 jaar terugvoeren, maar ook de verkleurde polaroidfoto’s zelf. Met daarbij hun volle naam, adres, telefoonnummer en korte omschrijving, zoals 'krulletjes' of 'beetje tiet'.

Typecasting was in die tijd nog volop troef. Gezocht werd onder meer naar plantageknechten, Antilliaanse vrouwen, en Europeanen op de kade. Verrassend tref ik tussen de castingfoto’s van Duel in de diepte ook een paar bekende gezichten aan, namelijk van Aus Greidanus (toen nog bij De Appel), Norman de Palm en Felix de Rooij, de oprichters in 1976 van het interculturele theatercollectief Cosmic Illusion in Amsterdam.

Op de foto’s van Mijn zuster de negerin staan vooral veel blonde blauwogige jongetjes. Veel ervan konden paardrijden, lees ik in de beschrijvingen. Blijkbaar een vereiste. Enkelen ook niet. ‘Rijdt wel ezel’ staat er bij eentje. 

Bekijk alle foto’s van Duel in de diepte
Bekijk alle foto’s van Mijn zuster de negerin